Aleksandra Chefranowa: „Będzie inne obciążenie, Ale tym bardziej interesujące ”

Są tacy „nowicjusze”, które nie muszą być prezentowane - Alexander Chefranov jest tylko jednym z nich. Grał sześć (!) Pory roku w Gazprom-Yugra, Znają go bardzo dobrze, zapamiętane, Miłość i szanuj fanów Surgut. Wraca do Surgut Alexander Alexandrowich już jako trener, Asystent Rafael Khabibullin i Alexei Rudakov. I tylko z trenerem Chefranov, swoimi przemyśleniami i oczekiwaniami wobec nowej pracy, w ogóle się nie znamy. Zapoznajmy się!

Po sześciu sezonach w Gazprom-Jugra w 2019 roku wróciłeś do rodzinnego miasta, mo?na powiedzie?, "Nowy". W Twojej biografii sportowej, a zatem, tylko dwa kluby. Okoliczności zbiegły się lub stałość jest cechą Twojego charakteru?

prawdopodobnie, jest to kombinacja wielu czynników, że po opuszczeniu Surgut wróciłem do Novej, przepraszam za tautologię. Ale tak, to także moja wizja: Rozwa?am, że nie powinieneś szukać czegoś lepszego, jeśli jesteś tam zadowolony ze wszystkiego, gdzie jesteś. jak to si? m?wi, nie szukają dobra w dobroci. Tylko wtedy dusza potrzebuje zmiany, gdy istnieją jakieś wewnętrzne nieporozumienia.

Jak zostałeś trenerem??

Zakończyłem karierę piłkarską w Novej i dość płynnie przeszedłem do pracy trenerskiej. Dyrektor klubu, Oksana Aleksandrowna Kuzniecowa, przez kilka lat proponowała mi rozpoczęcie trenowania w Lidze Młodzieżowej. Ale nie od razu miałem takie myśli., chciałem zagrać, zdrowie dozwolone. W zasadzie,, a w chwili wyjazdu ze zdrowiem wszystko było w porządku, Po prostu zdecydowałem sam, że przyszedł czas na rozwój w obszarze coachingu. Posiadam kwalifikacje „trenera-nauczyciela” Państwowego Uniwersytetu w Saratowie, następnie odbył kursy trenerskie w Moskwie i uzyskał odpowiednią licencję. Przez dwa lata pracował w Lidze Juniorów jako drugi trener, więc teraz jestem całkowicie i całkowicie na moście trenerskim.

Opowiedz nam historię swojego powrotu do Surgut.

Trafiłem do Surgut... znowu w grę wchodziło kilka czynników. Chciałem czegoś więcej, poza tym nie miałem całkowicie jasnej historii na następny sezon w Nova.

A ja idę z tymi wszystkimi myślami po kolejnej sesji treningowej i nagle dzwoni Rafael Talgatovich. Odbyliśmy tam rozmowę wideo.: „Jak na to patrzysz?, przyjść do nas, badanie, rozwijać?». ja, naturalnie, Byłem mile zaskoczony, żeby mnie pamiętali. Więc wszystko wydarzyło się w ciągu jednej nocy.

Odbyła się rozmowa z głównym trenerem na temat obowiązków funkcjonalnych? Co będziesz robić na swoim nowym stanowisku??

Naturalnie, rozmawialiśmy z Rafaelem Talgatovichem o kolejnym sezonie. Kilka bardzo konkretnych, Nie odbyliśmy jeszcze szczegółowych rozmów, wszystko ogólnie, ale ja, w zasadzie, Reprezentuję obowiązki drugiego trenera. jasny, że w Superlidze będzie to inne obciążenie, ale tym bardziej interesujące. jestem pewien, żebym mógł szybko dołączyć, mozolić się.

Jakich zawodników drużyny znasz??

Znam prawie wszystkich. Z wieloma z nich nawet grałem, więc nie będzie problemów z komunikacją. Jestem osobą dość towarzyską i z każdym potrafię znaleźć wspólny język..

Co możesz powiedzieć o Denisie Litwinowie?, który również pochodził z Novej?

My?l?, to jest mężczyzna, kto potrafi rozwiązać problemy. Jest już na to w dobrym wieku, wystarczające umiejętności. Teraz trochę siebie zrozumie, będzie bardziej pewny siebie i, Myślę, poprowadzi nasz zespół.

Komponować, Zapraszamy, idealny taki zespół, z kim grałeś w trakcie swojej kariery zawodowej.

Trudne pytanie! Było dużo ludzi, co mogę podkreślić od człowieka, i z zawodowego punktu widzenia. Dlatego z góry przepraszam, Nie chcę nikogo urazić, ale spróbujmy. Zacznijmy od segregatorów. Nie trzeba dodawać że, ten Wadim Chamutskich, Niebiańskie królestwo, to legenda naszej siatkówki. Miałem okazję z nim pracować w Surgut, pod jego kierownictwem jako trener i jednocześnie w procesie treningowym był drugim rozgrywającym. To coś wyjętego z fantazji - jakość programów, bez patrzenia, dosłownie jedno lub dwa przejścia, ustalić, czego potrzebuje każdy napastnik.

I z tych, z kim grałem, wybrałby Aleksę Brjovic i Siergieja Antipkina. Gracz po przekątnej – Aleksander Władimirowicz Klimkin. Byłem jego zastępcą w Nova, studiował u niego, bardzo mi pomógł pod względem psychologicznym. Patrząc na niego, Wiele się nauczyłem. Libero – Żenia Andriejew, bardzo silny. Szkoda, który jest podatny na kontuzje. mo?e, dlatego, że się nie oszczędza, pracuje do końca w każdym losowaniu: tarcza, panel, stolik nocny - on biegnie, przerwy, ale dostaje piłki.

Od pierwszego tempa, prawdopodobnie, Aleksander Wołkow i Nikołaj Apalikow. To dwa bloki do siatkówki, który też dał mi wiele: jak pokonać blok, jak to zainstalować, dali mi wiele cennych rad. Jeśli chodzi o graczy, to inna historia., bardzo trudno jest kogoś wybrać. Niech to będzie Władimir Iwanow, chociaż nie graliśmy z nim zbyt często. Miał wyjątkowe cechy: silną wolę, był bardzo niezawodny, Tak potężna pewność siebie emanowała bezpośrednio od niego. Niesamowita osoba na planie, i poza nią.

I nieważne, jak banalnie to zabrzmi, to nie jest pochlebstwo przyjaźni, to naprawdę trudna prawda i statystyki – Aleksiej Rodiczow. To, co mi się w nim podoba, to jego pasja do siatkówki.. Pomimo wszystkich kontuzji i operacji, przez który przeszedł, za każdym razem wraca i udowadnia sobie i innym, że nadal jest na szczycie. Niech go Bóg błogosławi, bardzo miło na niego patrzeć. Teraz pracujmy razem.

Co chcesz osiągnąć w Surgut?

Pierwszy rok obejmuje szkolenia. Kiedy właśnie skończyłem grać, myśl, że wiem wszystko, że jest gotowy poprowadzić drużynę młodzieżową, что там все легко и не возникнет никаких сложностей. Но поработав два года я понял, что это далеко не так. По другую сторону площадки есть свои нюансы, подводные камни, wtedy, чего игроки не видят и не знают. Wiem, что в Сургуте буду развиваться как тренер. Это новая ступень для меня, здесь будет совсем другая обстановка. Ну а конечная цель и стремление – стать главным тренером команды Суперлиги по принципу «плох тот солдат, который не мечтает стать генералом».

Есть что сказать сургутским болельщикам?

po pierwsze, хочу поздороваться и передать всем большой привет. Когда я уходил из Сургута, получил очень много добрых слов, люди следили за мной, это всегда очень мотивирует. po drugie, mam nadziej?, что мы с командой добьемся многого – чем выше, tym lepiej. jasny, что есть сложности и трудности, но мы справимся.

Chłopaki, приходите на волейбол, поддерживайте свою команду в любой ситуации, атмосфера в зале очень чувствуется на площадке. Болельщики – седьмой игрок, они очень сильно заряжают, помогают в сложные моменты.

Увидимся скоро в Сургуте, всех обнял! До встречи в зале!