Jeszcze jedna walka, kolejny genialny spektakl
W zeszłym sezonie wystarczyło nam siedem zwycięstw, aby dostać się do play-offów. W dzisiejszych czasach wszystko jest znacznie bardziej skomplikowane i interesujące.: my, „Ural” i „Nova” wygrały po osiem meczów i cała walka o upragnione miejsce pod słońcem dopiero przed nami. Nasz kolejny przeciwnik jest bardzo trudny (a inni są w Super League?) – Szachtar Soligorsk.
Białorusini siedmiokrotnie z rzędu zdobyli mistrzostwo swojego kraju, a teraz błyszczą w Rosji. W ostatnich meczach u siebie pokonali Lokomotiw i St. Petersburg Zenit. – jak ci się to podoba? Z drugiej strony, домашние игры удаются «Шахтеру» не в пример лучше выездных, при том, что команда играет не в Солигорске, где нет подходящего зала, а в Минске. Из 11 zwycięstwa 10 одержаны дома и только «Кузбасс» уступил коллегам-«горнякам» в Кемерово.
В первом круге мы уступили 2:3, причем в пятой партии – на балансе, 13:15. Chęć przedłużenia passy zwycięstw i zemsty jest całkiem naturalna, to jedyny sposób, aby to zrobić, mo?e, trudniejsze, niż w meczu z Jenisejem (mimo, że Enisey zdemolował Szachtara dwie rundy temu w Krasnojarsku 3:0). fakt, że Szachtar to bardzo zorganizowany i wytrwały zespół, która nie wybacza „ostrożnego” stosunku do niej. Mocną stroną drużyny Victora Bekshiego jest gra w obronie, niewielu zawodników w Superlidze może zapewnić taki sam poziom organizacji gry zarówno w obronie, jak i w rezerwie. Jednocześnie na siatce dla Białorusinów wszystko jest w porządku.
Jednym z odkryć tego sezonu jest gra low (182 zobaczy?!) finiszer Andriej Marczenko. Rosyjski z paszportem, Białoruski w siatkówce „rejestracja”, zaskakuje wyważoną grą we wszystkich elementach, w tym w ataku. Jego partnerem w finałowej rozgrywce jest zazwyczaj Maxim Bogatko, ale Artem Masko jest zawsze gotowy wyjść i pokazać się, Ale w rezerwie jest także serbski legionista David Mehich.
Kolejny Dawid, Kubański bloker Fiel, świetnie czuje się w środku siatki – jak w ataku, i w bloku. Jego partnerem jest słynny rosyjski weteran Iwan Kozicyn, który znalazł drugą młodość na Białorusi. Na przekątnej są także znajome twarze: Paul Avdochenko, grał w Gazprom-Yugra razem z Maciejem Muzajem, а также россиянин Александр Сафонов, известный по игре за «Белогорье». Управляет этим ансамблем равнозначный дуэт связующих Алексей Кураш и Роман Егоров, также поигравший в Сургуте. Obaj uwielbiają szybką grę, Kurash wygląda trochę bardziej pomysłowo, ale Jegorow ma nerwy z żelaza. Cóż, kilku wysoko wykwalifikowanych libero: Stanisław Zaborowski i Władysław Drapczyński.
Nasz zespół jest teraz w ruchu i, oczywi?cie, będzie rywalizować z Szachtarem o zwycięstwo. Mamy problemy i wąskie gardła, ale w ostatnich meczach zapał chłopaków do walki inspiruje, pragnienie, wzajemne wsparcie i wymienność. Wśród mieszkańców Surgutu zawsze znajdzie się jeden, kto przejmie kontrolę nad grą, „będzie strzelał”, poprowadzi swoich partnerów. odpowiednio, Rafael Khabibullin zawsze ma opcje gry, mieć na kim polegać i czym zaskoczyć przeciwnika. Nie sposób tego nie zauważyć, что трибуны «Премьер-Арены» в последнее время действительно стали седьмым игроком команды, их поддержка вдохновляет на подвиги и дает мощный заряд бодрости игрокам. Все факторы, сведенные вместе, гарантируют болельщикам отличное зрелище Большого Волейбола – приходите, поддержите ребят! С «Шахтером» будет не по-сибирски жарко и обязательно интересно.
