OD OWADÓW DO PRZECIWNOGÓW
Przedostatni weekend z grami we śnie entomologa, Brazylijska Cuiaba, przekazany dla reprezentacji Rosji w opcji standardowej - dwa zwycięstwa nad drużynami „jadalnymi” i „drenaż” dla właściciela i lidera. Różnica między Iranem a Brazylią jest niewielka, ale znaczący: jeśli w Urmii zastąpienie zmęczonego Wołkowa wpisuje się w paradygmat wzmocnienia ogólnej gry, wówczas wejście Zemczenki zamiast Poletajewa to niemal biała flaga, aczkolwiek taktyczny.
Przecież to Poletaev zrobił różnicę w meczach z Niemcami i Bułgarią. Albo raczej, jego związek z Igorem Kobzarem jest jednym z najpiękniejszych, jeśli nie najpotężniejszą broń mistrzostw Rosji. Pamiętajmy, że na początku weekendu przegraliśmy pierwszego seta z Niemcami. Jednak stuprocentowe zaangażowanie Poletaeva w drugim meczu przywróciło drużynie radość i dobre wyniki. I złamał Niemców moralnie, który poddał zakończenie praktycznie bez oporu.
W meczu z Bułgarami blok przeciwnika w pewnym momencie chwycił Victora, ale odpowiedział asami, wyznaczanie, że jest w stanie rozwiązać problemy z dowolnego sektora ognia. og?lny, nie umniejszając zasług innych (W końcu to sport zespołowy), należy rozpoznać, że to Poletaev stał się bohaterem dwóch pierwszych gier. I nie dotarł do trzeciego. Kobzar również nie odpalił – czyli Sammelvuo ukrył całą swoją „tajną” broń. próbowałem, prawda, przeciągnij otwarty trening z pomocą Igora w trzeciej grze, ale zabrakło mu charyzmy, chociaż trenuje właśnie w takich meczach, bądź zdrowy.
w tym, ewentualnie, i to był cały sens tego, co się działo, ponieważ ja, przyzna?, Naprawdę w to nie wierzę, że aby po pięciu dniach spędzonych w Australii złapać rytm gry, trzeba było wejść na boisko już w Brazylii. Długi lot z kolejną zmianą strefy czasowej załatwi sprawę, zamieniając na chwilę wszystkich podróżników w zombie, którzy będą musieli na nowo nauczyć się chodzić do góry nogami i odpędzać nieistniejące owady. Cokolwiek to by?o, Plan trenerski widać dość wyraźnie – stopniowe wycofywanie się głównej szóstki na odpoczynek w oczekiwaniu na przyszłe ważne bitwy, na szczęście przeciwnicy się ustawili, jak gwiazdy na niebie - do sekundy, w rzeczywisto?ci, Reprezentacja będzie musiała wygrywać mecze z obcymi (Chiny, Australia) i średni chłop (Argentyna).
Nie warto, prawda, zapominać, że Australia gra u siebie, a Argentyńczycy świetnie się bawili w ostatni weekend w Mediolanie, przegrywając z Polakami w dogrywce i pokonując Serbów i Włochów.
Teraz przyjrzyjmy się nieco głębiej oczywistej roli Poletajewa i spróbujmy znaleźć inne pozytywne i, ewentualnie, negatywne okoliczności obecnego zespołu. Pozytywnie wspomnieliśmy już pokrótce o grze Igora Kobzara, nie tylko przyzwyczajony do roli głównego połączenia, ale także pewnie wziął wodze władzy w swoje ręce. ?e, jakość nadal nie wynosi 100 punktów, ale główny kierunek, Wiara w swoją siłę, który jest przekazywany partnerom - wszystko to jest bardzo dorosłe. Igor chwyta swoją szansę rękami, nogi i zęby.
Gra na środku także jest pozytywna. Kurkaev, Filippov, Jakowlew - nikt nie zepsuł obrazów. Od dawna nie widzieliśmy nikogo na plecach Muserskiego i Volvicha, teraz jest kolejka, i to jest bardzo fajne. Nie będziemy mieć pretensji do finiszerów – i Podlesnycha, i Woronkow mogliby potencjalnie znaleźć się w „czwórce”, muszą zdobywać doświadczenie i postęp, bez „wsparcia” Kluckiej i Wołkowowi będzie trudno. Jednak oczywistym wąskim gardłem jest pozycja libero.
Możesz napisać pracę dyplomową na temat „Rola libero we współczesnej siatkówce”. Zwrócimy uwagę tylko na zasługi tego samego Lauri Kerminena w mistrzostwach Kuzbass, za występ Erica Shoji w „Torch”, dla różnicy, kiedy na boisku jest Aleksiej Werbow, a kiedy go nie ma?. Ale Verbow odchodzi, wszystkie rozmowy o jego reanimacji przed Igrzyskami Olimpijskimi w Tokio wynikają z rozpaczy. Nie mamy libero światowej klasy., w ka?dym razie. Wszyscy czterej kandydaci – Gołubiew, Martyniuk, Kabeszow, Andreev to dobrzy gracze, ale obiektywnie nie osiągają tego samego poziomu co Żenia Grebennikow. Andreev może jedynie próbować skakać.
i, przy okazji, o Grebennikowie. Kiedy Gazprom-Jugra zaprosił Borysa Grebennikowa na stanowisko głównego trenera, ukryty, że mówimy o zaangażowaniu syna w rosyjską siatkówkę. W tym czasie Grebennikov Jr. nie był jeszcze graczem najwyższego poziomu, chociaż potencjał był oczywisty. i, główna rzecz, nie był wówczas przeciwny zmianie obywatelstwa sportowego.
Niewiele osób wie, że odpowiednia wędka została porzucona, ale potem VFW było zajęte innymi projektami: rozwiązał problemy z obywatelstwem rosyjskim Sancheza-Bozhulewa, przekazał paszport Lukasowi Divisowi, Oprócz, naturalizowanymi graczami byli Aleksander Butko i Konstantin Bakun... Ogólnie rzecz biorąc, Nie widzieli żadnych perspektyw dla Grebennikowa. tymczasem, już na igrzyska 2016 roku moglibyśmy pozyskać libero na najwyższym poziomie na wiele lat. Nie ma wątpliwości, że równie dobrze mógłby ukształtować się na tym stanowisku w Gazprom-Jugra, gdzie, przy okazji, wyszło trzech z czterech obecnych kandydatów (Andreev, Kabeszow, Martyniuk).
Nie wyszło, i teraz Tuomas Sammelvuo decyduje się na to stanowisko, mo?e, najtrudniejsze zadanie, patrząc na swoją rodaczkę Lauri Kerminen z leninowskim zezem. Ale tutaj, nieważne jak mrużysz oczy, to zupełnie inna historia, Токио на носу. jednak, Główny trener naszej drużyny jest przyzwyczajony do życia w teraźniejszości, więc skupmy się na odległej Australii, там второй состав сборной России будет в позиции антиподов добывать путевку в Финал Шести Лиги Наций.
