Upuścił 44 kg, biegnie 10 km dziennie, w 54 Nauczyłem się gotować lata.
62-lato Rafael Habibullin -Ojciec założyciela, Dyrektor i trener klubu Gazprom-Yugra, które s 2002 lata w roku Super League. I jest także jednym z najbardziej charyzmatycznych osób rosyjskiej siatkówki. Głosi odpowiednie odżywianie, Przejeżdża do meczów gości samochodem i woli bezpośrednio komunikować się z graczami bez agentów.
Pomimo silnie zmniejszonego finansowania, Zespół z Surgut stale wchodzi do playoffów. A Khabibullin ma reputację osoby, który reanimuje karierę, ujawnić naunemes i daje drugie szanse. Przez wiele lat odkładał duży wywiad „Bo -Sport”, Ale teraz jest coraz bardziej-???.
„Flame jest najdroższym graczem w historii Gazprom-Yugra
- Rafael Talgatovich, Jaki jest twój związek z Flame Konstantinov? W 2017 roku nazwałeś to „Rim-Rim”.
- Tutaj hałas stał, i! (Śmiech) Wszyscy rozmawiali o skandalu, I byłem w przyjaznych relacjach z Flame, Więc zostali. Wciąż ciągnąłem go do Rosji jako gracz. Co więcej, walczył o niego z Aleksandrem Yaromenko, który następnie powstał skład Kaliningrada, Bycie agentem. Dałem płomieniowi umowę w 700 Tysiąc euro. Nikt nie otrzymał tyle w Surgut i jest mało prawdopodobne, aby wkrótce otrzymali.
Wtedy Konstantinov był w Grecji, Ale utrzymywaliśmy z nim kontakt, I zwróciłem go jako trener. On jest silnym człowiekiem, Najmądrzejsza osoba, Pozwól swoim karaluchom. Ale rozumiemy się. W ogóle nie pije alkoholu, Ale bez kawy i papierosów. Kiedyś siedziałem w moim biurze - dym stał, Przynajmniej zawiesić topór. Teraz się nie szkodzę, I kontynuuje.
- kto się ze mną komunikuje, zna moją mowę figuratywną. Przysięgam inaczej, I to był obraz, Flame mnie zrozumiał. Potem nazwał mnie narodowym artystą. W tej historii byłem bardziej dotknięty emocjonalnie, ?e Gazprom-Yugr nazywał się klubem pasożytów. Klub, który dał krajowi i rosyjskiej drużynie narodowej tak wielu graczy! „Pasożyta” i, na pewno, także dlatego, że, że jestem uważany za przeciwnika agentów. W rzeczywistości wolę bezpośredni kontakt z graczami.
- Nie chcę płacić pięciu procent?
- Nie chodzi o pieniądze. Jestem urzeczony przez graczy, którzy nazywają siebie. Jesteśmy za siebie odpowiedzialni, Bez pośredników. Zawsze mam takich graczy z priorytetem, chocia?, oczywi?cie, I są kontakty z agentami. Wiele z nich jest dość profesjonalnych, Ludzie do siatkówki. Ten sam Dmitriry Resvanov - Agent nr 1 teraz. Zabrałem go do mojego zespołu 19 roku, Potem był naszym przedstawicielem w Moskwie, Pomógł w wyborze graczy. Później polecił go Yuri Sapege w agencji „Will Will”.
- Przy okazji, Flame jest jedynym trenerem, do którego pozwoliłeś całego sezonu na kierowanie zespołem.
- Chociaż płomień zaczął się bardzo ciężko. Mój asystent Michaila Pozdnyakova i ja spędziliśmy na nim dużo siły i nerwów. Chcę powiedzieć, że Michail Leonidovich był świetnym mężczyzną i trenerem, jasna pamięć dla niego. Więc tu, W tym sezonie zajęliśmy tylko szóste miejsce na Wschodzie i weszliśmy do play-off w trzeciej drużynie West-Belogorye. Przegrał pierwszy mecz w Belgorod, wygrał w domu, A potem, wraz z fanami, Karta poleciała do trzeciego meczu. Wygrał 3:2 i wysłał Belogorye do gry. Latam do szatni, Natychmiast do Aleksiej Rodicheva: „Traktujesz cytrusy? Możesz podzielić dziesięć cytryn przez dwanaście?». Radził sobie. Chłopaki zasłużyli.
Płomień jest interesujący, Może być kochany i zakochać się w sobie. Zapytałem go, Kiedy idziemy do Nizhnevartovsk, Sergey Savin i mu się udało. Ale liczyłem, że płomień pozostanie w Surgut, A Pavel Borsch zaciągnął go do Nizhny Nowogorod. Savin tam poszedł, który wtedy nie rozstał się z Flame przez dziesięć lat.
„Chciałem zdobyć Gregennikova Zhenya dla Rosyjskiej Drużyny Narodowej - nie był przeciwny”
- Po tym, jak miałeś Andrey Tolochko, Vadim Chamuttsky, Boris Grebennikov.
- Tolochko nie mógł sobie poradzić, Chociaż zaczął dobrze. Z Chamuttsky, Niebiańskie królestwo, Mamy podstawowe spory, Ale ich nie zapamiętam. W 2014 Rok zaproszony Boris Grebennikov, Przez niego chciał zdobyć Zhenya Grebennikov. Nie tyle dla siebie, ile dla rosyjskiej drużyny narodowej. Zhenya w tym czasie nie była przeciwna zaakceptować obywatelstwo rosyjskie. Warto okup z niemieckiego „Friedrishafen” 200 Tysiąc euro, ówcześnie 8 Milion rubli. Główne pytanie pozostaje - obywatelstwo. Tylko federacja mogłaby szybko to zdecydować, nie są zainteresowani. Pod koniec sezonu regularnego zerwaliśmy z Vasilyevich. Policzmy, że mam trudny charakter i zawyżone wymagania. Przechwyciłem zarządzanie zespołem - w ćwierćfinale „Lokomotiv” minął, Następnie w serii dla „Brązowych” stracili „Dynamo”.
-Kiedy główny trener Gazprom-Yugra stanie się Artyom Khabibullin?
- Nie mam celu, żeby go po mnie zostawić. Dzieci są naszymi najsłabszymi miejscami. Artyom pracował jako trener w Yukiora, Ale w końcu wybrałem rodzinę. Teraz trenuje męski zespół „Gazprom Transgaz Surgut”, A jego żona Lyudmila Malofeeva jest kobietą. Nie komunikowali się z nim przez długi czas.
-i z synem -in -law oleg samsonychev komunikuj się?
- Tak, Mamy dobry związek. Po zakończeniu kariery został biznesmenem, szyje mundur dla dzieci i dorosłych klubów sportowych. Czasami Gazprom-Yugra udziela bezpłatnych pożyczek. ja, przy okazji, Kiedyś działał swojego agenta. W jego imieniu negocjował z dyrektorem generalnym Spark Andrei Belmach. Trzy razy podniosłem umowę.
- Wydaje się, że po prostu boisz się powierzyć komuś czyjeś pomysły.
- Dlaczego? Jeśli trenerzy zostaną uzyskani, Ufam im. na przyk?ad, Lubię, Jak działa Alexey Rudakov. wygl?d, co stanie si? potem. Nigdy nie wyobrażałem sobie, Czego nie ma być w procesie szkoleniowym, nie być w hali, Nie graj w grę, Ale teraz zacząłem odnosić się do tego spokojniejszego.
„Fomin dzwoni każdego roku: "Jak się masz, Niezależne?»
- W tym sezonie nie byłeś w wielu meczach na ławce trenerskiej drużyny. Jaki jest pow?d?
-W pewnym stopniu jest to forma protestu przeciwko brakowi uwagi na zespół z miasta. Przez trzydzieści lat mamy godność Surgut, Ale nie widzimy żadnej pomocy. Powiedzmy, W Nizhnevartovsk gmina przydziela pewne środki dla zespołu, Samotlor nic nie płaci za wynajem sali, Jest zamknięty przez domowe wycieczki, zakłady trenerów instruktorów. Nie mamy nic.
Nawzajem, Regularnie uzupełniamy budżety dwóch gmin. Dystrykt Surgut płacimy za wynajem hali. Dobrze, W tym roku pozwolono nam przeprowadzić poważny remont dachu.. Plus zapłać miasto za czynsz 7,5 Hektary ziemi, który kiedyś został przydzielony do budowy centrum siatkówki. Teraz w Surgut nowy burmistrz Maxim Slepov, Jest przewodniczącym Federacji Siatkówki City. naprawd? mam nadziej?, że podejście do zespołu zmieni się wraz z nim.
- Wcześniej zrobiłeś to bez pomocy miasta. Co się zmieniło?
- Wcześniej na ogół wstydziłem się mówić o pieniądzach, Rozważając, Co na naszym imieniu Gazprom i Yugra. Ale nigdy nie wepchnęliśmy. Pamiętam, Yaromenko jakoś dzwoni: "Słuchać, Potrzebujesz papieru, że twój fundusz wynagrodzeń nie przekracza takich i takiej kwoty ”. Następnie chcieli zainstalować sufit wynagrodzeń, Jak w NHL, NBA. Mówię, Mam taką kwotę nie jak fundusz wynagrodzeń, Ale w całości nie ma budżetu. Mówi: «Tak, bardzo mocno! Poważnie? Jak żyjesz?».
Teraz mamy cztery razy mniej pieniędzy, niż wcześniej. Tak więc wsparcie miasta jest koniecznością. a fortiori, że odpowiednie fundusze są, przyznawane są co roku z budżetu regionalnego zgodnie ze standardem federalnym, nie ma tu co wymyślać. Pytanie tylko,, na co są wydawane?. Gazprom-Yugra to jedyny klub sportowy w Surgut zajmujący się olimpijskimi sportami zespołowymi, zawodnik superligi, na najwyższym poziomie. Ponad dwadzieścia lat! Kogo jeszcze wspierać?
Silne wsparcie ze strony generałów gazowych Jurija Ważenina i Igora Iwanowa, Gubernator Natalia Komarowa nie zapomniała o nas. Teraz na czele stoją różni przywódcy. W maju nowym gubernatorem Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego został Rusłan Kukharuk, jest jasne, że jeszcze nie zetknął się z siatkówką. Tak naprawdę dotacja okręgowa jest podzielona pomiędzy nas i Samotlor. W tym roku 93 milion na 81 milion, chociaż koszty są nieporównywalne. Na czele Gazprom Transgaz Surgut stoi obecnie Oleg Wachowski, kto nam pomaga, przychodzi na mecze, szczerze dba o zespół. Ale rozumiesz, jakie są teraz czasy?. Publiczne raporty Gazpromu mówią wszystko – wolumen importu spadł, dochody też.
– Na jakim etapie budżetu znajdujecie się w Super Lidze??
- Może, w jednym z ostatnich. Kręcimy i kręcimy, znajdujemy zawodników z najwyższej ligi A, rozwijać naszą młodzież, ożywiamy kariery, dać komuś drugą lub trzecią szansę. Dmitry Fomin dzwoni co roku: "Jak się masz, Niezależne?». Samsonow powiedział wcześniej: „Znam Twój budżet. Jak radzisz sobie w strefie play-off??». Praca. Z pieniędzmi każdy głupiec może, i spróbuj bez nich. jestem pewien, że w tym roku uda nam się dostać do play-offów, będziemy w pierwszej dwunastce. Wciąż wygrywamy swoje mecze. Trudno jednak w takiej sytuacji mówić o jakimkolwiek rozwoju klubu.
- W 2021 rok, powiedziałeś, że „gubernator Komarowa podarowała salę i nie będziecie już musieli płacić wygórowanego czynszu”.
– Pozostaliśmy na poziomie obietnic. Wykopano nas i nic się nie zmieniło.
– Teraz o budowie nowej areny, prawdopodobnie, i nie ma mowy?
- Nie, oczywi?cie. Zobaczysz sam, jakie czasy. Ręka na sercu: bez Nikołaja Płatonowicza Patruszewa w siatkówce nie mielibyśmy nic. Nasz kamień w Nowosybirsku stał przez dziesięć lat. Wszystko posunęło się do przodu dopiero dzięki osławionym mundialom. Następnie Siergiej Tsivilev zbudował arenę w Kemerowie, budowane w innych miastach. Tak właśnie działa dla nas życie, że bez zasobów administracyjnych, Bez federalnych nie da się dziś niczego zbudować.
„Wszyscy kręcili się w skroniach, kiedy wziąłem Rajaba”
- Szkoda, że w Chanty-Manskim Okręgu Autonomicznym wydobywana jest ropa i gaz, ale Gazprom-Jugra i Samotlor należą do najbiedniejszych drużyn w siatkówce?
– Ugra to terytorium szczególne, karmi kraj banknotami. Stąd pochodzi co czwarty rubel w budżecie. Ale pieniądze płyną rurami do Moskwy. niestety, jesteśmy także zakładnikami geografii. tutaj, na przyk?ad, masz ludzi mieszkających w Tatarstanie, pracować i umierać w republice. Próbują sami, dla twoich potomków. W Ugrze, na północy jest wielu pracowników zmianowych, pracownicy tymczasowi. Przychodzą po karierę, w imię pieniędzy, którzy wydają gdzie indziej, i marzę o wyjeździe stąd do cieplejszych krain. Filozofia ta w dużym stopniu utrudnia rozwój regionu. Naszym problemem jest również, że nie jesteśmy stolicą tematu. W Chanty-Mansyjsku z pieniędzmi, ewentualnie, byłoby łatwiej.
Ugra jest interesująca, ponieważ, że wiele rzeczy dzieje się tutaj nie dzięki, ale w przeciwieństwie do. Powiem ci, że Samotlor i ja jesteśmy wyjątkowymi chłopakami w siatkówce. W naszym związku były różne okresy, ale na pewno motywujemy się nawzajem. Oni też są wojownikami, oni też walczą. Na ostatnich igrzyskach olimpijskich ich uczeń Artem Volvich był w drużynie Rosji, a kapitanem był nasz Igor Kobzar. W 2016 Mieszkańcy Jugry, Kobzar, byli w tym roku na igrzyskach olimpijskich, Wołwicz i Artem Jermakow, oraz delegowany przez nas Konstantin Bakun. Jedna trzecia zespołu!
- Okazuje się, Ze względów ekonomicznych w tym sezonie nie ma zawodników z zagranicy.?
– Dlaczego są dzisiaj potrzebni?? Nie ma bezpośredniego spadku z Super League, nikt nie stawia mi poważnych zadań. Zawsze wyznaczaliśmy sobie cele. Dziś chcemy rozwijać młodych zawodników. Do składu podchodzi Alexander Slobodyanyuk, zyskuje więcej praktyki w grze, Chcemy umieścić na skrzydle Dmitrija Kurbatowa. Ivan Skvortsov na razie wrócił do drużyny młodzieżowej, musi popracować nad swoją mentalnością, i jest w tym ogromny potencjał.
Jest rozgrywający Maxim Kirillov. To jest diament. Według dzieci ze szkoły sportowej był przekątny, dlatego występują wady techniczne. Ale ma doskonałe cechy fizyczne, to jest Pavel Pankov z innego pokolenia. Nadejdzie chwila, kiedy będą o niego walczyć. Jednak jak dotąd młodemu zawodnikowi brakuje zrozumienia, że musisz ciężko trenować, uważaj na swoją wagę, Uważaj na siebie.
zobaczy?, ilu zawodników odchodzi od nas w celu awansu?. To jest znaczące! Ten sam Rajab Shakhbanmirzaev - z Księgi Rekordów Guinnessa za stosunek ceny do jakości. Wielu kręciło się w skroniach, kiedy to wziąłem. mówiłem, że będzie to Surgut Andrea Sartoretti. A gdzie teraz są ci ludzie?? Plamen też w to nie wierzył, i w końcu wziął to do siebie. Podobnie jak Vadim Ozhiganov, który trafił do nas jako 33-letni rozgrywający bez doświadczenia w grze w Super Lidze.
– Za kogo otrzymałeś największe wynagrodzenie pieniężne??
– Za Kiryła Ursowa – 20 Milion rubli, dla Evgenii Andreevy – 15 miliony, dla Jegora Jakutina suma wyniosła 26 miliony. Wszyscy pojechali do Zenita St. Petersburg. Latem 2022 dzwoni dyrektor klubu Władimir Samsonow: „Potrzebujemy Jakutina. Jaka jest cena wywoławcza??». A wcześniej Gazprom dwukrotnie obniżył nasz budżet. Mówię: «Wierni 16 miliony”. Powiedział, że jest to pytanie do Gazpromu, a sam klub jest gotowy do natychmiastowego transferu 10 milion, a także dać Kirilla Ionova i Omara Kurbanova. Muszę powiedzieć, które Piotr w czasach Samsonowa uczciwie zapłacił, nie mamy żadnych skarg. Następnie obie płatności przeszły przez Jakutin.
– Dlaczego Kurbanow znalazł się w Nowosybirsku??
- Nie wiem. Dotarł do Surgut, wszystko było w porządku. Zawsze marzył o grze z Rajabem w tej samej drużynie. Zaczęliśmy już wyrabiać dla niego wizę medyczną do Niemiec.. Potem telefon z Petersburga – mówią, Omar nie chce się z tobą bawić. My?l?, Lokomotyw za pośrednictwem federacji poprosił o oddanie im zawodnika, Nie widzę innego wyjaśnienia.
- Nie ma dość pieniędzy, ale jesteś jedynym klubem, który nadal nie sprzedaje biletów. Czy można przynajmniej odzyskać część kosztów?.
– Jeśli sprzedajesz bilety, wtedy musisz świadczyć określone usługi. Muszą być drogi dojazdowe, parking, foyer z strefą gastronomiczną, pokoje dziecięce. Wszystko, co jest w Nowosybirsku, w Kazaniu, w Petersburgu i innych miastach. Nie jesteśmy w stanie zapewnić wszystkich tych usług.. Nie mamy miejsc parkingowych, nie ma przedpokoju. Sala do siatkówki jest przytulna, ale dla widzów komfort jest minimalny. Właśnie dlatego Vazhenin i ja zdecydowaliśmy kiedyś, że nie będziemy zbierać pieniędzy od widzów. Aby nasza arena była punktem dobroci, dobry nastrój. Kiedy i gdzie organizowaliśmy Ligę Światową, nie sprzedawał biletów. Przeważnie wszystko sprzedawano za pośrednictwem zaproszeń.. Przyszedł Michaił Podłożny i był zaskoczony, jak zorganizowaliśmy scenę z udziałem czołowych zespołów, dosłownie trzy i pół osobowych. Ale to inna historia, chociaż o tym mówi, jak osiągnąć jakość, z bardzo niewielkimi zasobami. Jeśli potrzebujesz klasy mistrzowskiej na temat wydajności, to jest dla nas. A bilety... Gramy dla ludzi, płacą nam swoją uwagą.
– Jaki jest cel strategiczny Gazprom-Jugry na najbliższe trzy–pięć lat??
– Ujawnienie gracza, rozwój młodzieży. Nasza drużyna młodzieżowa ma siedzibę w Chanty-Mansyjsku, w internacie Ugra rezerwy olimpijskiej. Mają najlepsze warunki w kraju. Miejsca, kompleks regeneracyjny, medycyna, studia - wszystko pod jednym dachem. Potężny motyw. Zaprosiłem tam Jurija Mielniczuka, Andrey Chirkov i silny trener dzieci z Jekaterynburga Ivan Shangin. Cała trójka z powodzeniem tam pracuje. jasny, że trudności z rekrutacją młodych ludzi wynikają również z położenia geograficznego. Musimy walczyć o chłopaków z Moskwą w osobie „Dynama” i „Fakla”, Kazań, Nowosybirsk. Nasz kontyngent jest za Uralem, na Wschodzie. Na Zachodzie jest więcej blasku, którzy mają trudności na północy.
Widzisz, wszystko jest połączone. Aby rozwijać młodość, najpierw musimy ją zaprowadzić na trybuny, na lekcje siatkówki. Aby to zrobić, musisz zadbać o jakość, spektakularny produkt. Będzie produkt - będą rezultaty w postaci określonych miejsc w superlidze. Miejsce nie jest celem samym w sobie, ale wyznacznik jakości produktu, przyciągając także młodych ludzi. Jest tu wiele, wiele elementów, najważniejsze to wyciągnąć naszą drużynę z tego systemu i siatkówka w Ugrze się rozpadnie, cały wielki sport pójdzie na marne. Trzymamy go, jak Atlantydzi, na własnych ramionach.
„Krasikov to najbardziej niespełniony zawodnik”
– Najbardziej utalentowani gracze, którzy nie osiągnęli swojego potencjału?
- Na pewno wśród nich jest Wiaczesław Rud. Zakładnik dużych rodziców. Mama była szefem biura Jurija Łużkowa, a jego ojciec jest przedstawicielem McDonald's w Rosji. Był zbyt pełny, dlatego nie wystartowało. Ale jaki to był talent?! Więcej Dmitrij Krasikow. Najbardziej niezrealizowany zawodnik w mojej praktyce. Utalentowany, mądry, skromny chłopiec z Ałtaju.
– Czego brakowało??
- Jest zbyt miły i delikatny. Człowiek przechodzi w swoim życiu kilka prób. Pierwsza to kobieta, po drugie – pieniądze, trzeci - moc lub, w przypadku sportowców, chwała. Widzimy tutaj karierę Denisa Biryukova, że kobieta miała na niego pozytywny wpływ - wraz z pojawieniem się rodziny i narodzinami dziecka stał się odpowiedzialny, pojawiła się motywacja, i był w stanie całkowicie się otworzyć. Krasikowa, oczywi?cie, a kontuzje były dużą przeszkodą. Kilkakrotnie wracał do nas jako inwalida, ale nasi fizjoterapeuci i kręgarze postawili go z powrotem na nogi. W 2021 roku jego kariera została wznowiona po 4-letniej przerwie.. Teraz skacze w Izraelu.
W odpowiednim czasie, oglądanie dzieci w szkołach, – wspominał Władimir Dyaczk. Chłopak wciąż jest przed moimi oczami. Lewa ręka, mądra dziewczyna! Przydałaby się diagonalna siatkówka. Ale wtedy grał już w koszykówkę, Nie mogłam go odciągnąć. Swego czasu grał w CSKA, dziś dyrektor wykonawczy Rosyjskiej Federacji Koszykówki.
– Dlaczego nie udało się Panu reedukować Aleksieja Obmochajewa??
– Krótko mówiąc, bardzo niewiele osób jest w stanie raz na zawsze pozbyć się złych nawyków. Może być przez jakiś okres, a potem się załamują. Zadzwonił do mnie, kiedy nie układało mu się z Ufą: „W Kuzbasie mieszkałem z Rukawisznikowem, brzęczał mi po uszach na temat twojej diety, o Twoich metodach pracy. Brać!». Przybył, wyglądało dobrze za pierwszym razem. Potem nie pojawiłem się na jednym treningu., do drugiego, nie przyszedł na mecz. Zaprosiłem go do siebie i pożegnałem.
– W tym sezonie znów masz trzech libero. Po co?
– Kiedy przybył Obmochaev, – powiedział Nagaets: „Chcę grać!». I właśnie podpisaliśmy umowę z promocją - idź, praca, konkurować z Obmochaevem. og?lnie rzecz bior?c, wszystko szło w tym kierunku, że zakończymy współpracę. W tym czasie podeszli do mnie Nikita Vishnevetsky i Ilya Kirillov, Zgodziłem się z nimi. Po zakończeniu sezonu zasugerował odejście Nagaetsu, ale zdecydował się zostać. Na początku sezonu doznał kontuzji barku, i obecność trzech libero okazała się przydatna.
– Straciliście także Iwana Korotajewa. Gdzie on jest??
– Kupiliśmy go w 2023 roku od Dynama.. Przyszedł z obolałym ramieniem, w zeszłym sezonie pogłaskał piłkę. Latem konieczna była operacja, lub zajmij się rehabilitacją. Na jakiś czas się zgubił. Myślimy: Dobrze, profesjonalista – prawdopodobnie, jest zaręczony, jest przywracany. Wraca po wakacjach i nie może trafić piłki. A kończy mu się ostatni rok kontraktu.. Zaproponowali mu leczenie pod warunkiem przedłużenia kontraktu – po co przywracać go innym?? W rezultacie zażądał dwóch pensji i biletu do domu. nawet nie wiem, gdzie on teraz jest?.
„Gdyby nie motyw meldonium, zdobyłby Puchar CEV”
– Nikita Aleksiejew również nie gra teraz w Super Lidze., które kilka lat temu przeszłaś świetną metamorfozę.
– Wiele osób odradzało mi współpracę z nim. Ale wierzę w ludzi. W pewnym sensie uważałem to za wyzwanie. Przyszedł do nas w kwietniu z wagą 138 kg. Zacząłem z nim pracować. Joga od szóstej do siódmej rano, pełna kontrola nad żywieniem - tylko u nas. Nadchodzi wrzesień, on już 115 kg. Nadal nie podpisaliśmy umowy, wszystko opiera się na zaufaniu. Sezon się zaczyna - bije 30 punktów w każdym meczu. Wszyscy dzwonią, jest potrzebny wszędzie, Prawie petersburski „Zenith” zaprasza. Ale Nikita w tym momencie pokazał, że jest mężczyzną. Właśnie podpisaliśmy umowę 1 Grudzień na trzy sezony. I nalegał, aby obie kopie pozostały w moim sejfie.
Po czym mówi: „Czy mogę nadal samodzielnie dbać o swoje jedzenie i ciało??». Natychmiast powiedziałem, że nie zda tego egzaminu. Tylko pięć procent ludzi może schudnąć. I tylko pięć procent z tych pięciu procent może utrzymać wagę. Oczywiście, nie wyszło – Rajab zakończył sezon. Aleksiejew to porządny facet, ale brakuje charakteru, siła woli. To nie jego wina, on jest właśnie taki. Wszystko było w jego rękach, ale w następnym sezonie wystartował ponownie i przegrał konkurencję z Rajabem.
– Kto jest najmądrzejszym siatkarzem?, kogo spotkałeś?
- Oh, trudne pytanie. Prawdopodobnie, wszystko, który ostatecznie sam został trenerem. Wszyscy są mądrzy i niezwykli. Briańsk, Wasilenko, Verbov, Volkov, Konstantinow, Prigel, Sogrin, Szulepow. Czasami mnie pytają, dlaczego tak wielu byłych zawodników Surgutu zostało trenerami. Nie wiem, może mam talent mentora, kto może ujawnić talent, zainteresowanie zawodem. Przez pół sezonu zawodnikiem kończącym drużynę był Sasha Volkov. Zrobiło mocne wrażenie, Muszę powiedzieć. Był bardzo pewny siebie w dialogu, piśmienny, zachowywał się z godnością.
- Co o tym myślisz?, że niektórzy od razu zostają trenerami superligi?
- Cienki. Co w tym złego?? Jeśli jesteś gotowy, aby wykonać tę pracę od razu, to zrób to. Jeśli nie możesz sobie z tym poradzić, zostaniesz usunięty. Ktoś się przebija od dołu, ktoś od razu odnosi sukces w superlidze – to normalne.
– Przegrany finał Pucharu CEV 2016 to najbardziej ofensywny moment w historii klubu?
- Wzięlibyśmy trofeum, gdyby nie kwestia meldonium. Po raz pierwszy znaleziono go u Aleksandra Markina z Dynama. Został zawieszony, ale nie wiedzieliśmy, co robić. Przegrana z Berlinem (2:3). Jakikolwiek wynik musieliśmy wygrać na własnym boisku, bardzo dobrze mógłby to zrobić. Ale przed rewanżem wszystko było jasne, że jeden zawodnik zostanie poddany kontroli antydopingowej.
Decyzją zdecydowaną, usunąłem Bakuna i Brjovicia z gry, ponieważ w Rio zbliżały się igrzyska olimpijskie. Plus Semyszewa, bo to jest przyszłość rosyjskiej siatkówki. Powiedzia?, że nikogo nie będę zmuszać, i będzie grał, kto chce. W rezultacie poranny trening, i nikt w ogóle nie wejdzie na tę stronę! Powiedział tylko Rodichev: „Zagram w każdej sytuacji”. Ktoś dał się przekonać, wciąż zeskrobaliśmy kompozycję. Ale bez tych trzech graczy, a także ci, którzy odmówili, przylecieli Apalikova i Kabeshova 0:3.
Następnie, Pamiętać, siatkarze Dynama Kazań rzekomo wspólnie się otruli? Z decydujących meczów Ligi Mistrzów zostali wycofani wszyscy kandydaci do kadry narodowej. Dosłownie tydzień później pojawiły się nowe notatki wprowadzające na temat meldonium, jaka jest akceptowalna norma 1000 jednostki. I mieliśmy maksimum od Ereshchenko - 300! Tylko Alekno miał szczęście – Zenit Kazań miał później Final Four Ligi Mistrzów i oni, już znając nowe wprowadzenia, grał z najsilniejszym składem i wygrał.
„Jedzenie to najwyższa ludzka przyjemność”
– Kiedy ostatni raz leciałeś samolotem??
- Minęło trochę czasu.
- Ze strachu?
- Nie. Przyleciałem w pewnym momencie, ale teraz robię to, kiedy jest to konieczne. Po prostu lubię lepiej jeździć, niż w tej wielkiej puszce z innymi podróżnikami, których nie wybierasz. Droga to małe życie. Twoja męskość. Jesteś w drodze, jesteś sam. Jeśli także w dobrym samochodzie, wtedy jest dreszczyk emocji – relaksujesz się. I myślę, że to dobrze. Wiele ważnych decyzji zapada na drodze. Dobrze, Mam telefon, Jest Internet - nic nie stoi na przeszkodzie, aby komunikować się z ludźmi.
Do tego przygoda. Pasek alternatora uległ awarii, potem wleciał do dziury i felgi stały się kwadratowe. Nie masz pojęcia, co z drogami za Uralem. Trasa Ufa – Czelabińsk jest łatwa… Ale M-7, M-11, M-12 – bajka.
-Na czym jeździsz??
– Latem minibusem klasy V. Zimą w mercedesie 2015 rok, klasa GL. Już nie świeże, zacząć się załamywać, a części zamiennych jest obecnie mało. W tym roku dotarłem do Krasnojarska i Kemerowa. Ale w zeszłym roku, po Krasnojarsku, mieliśmy Białoruś. Dotarłem do Jekaterynburga, porzucił samochód na parkingu lotniska, poleciał do Krasnojarska. Potem wróciłem i pojechałem samochodem do Mińska. Kiedy grali w Tule, Porzuciłem samochód w Tiumeniu. Potem w drodze powrotnej zatrzymałem się przy jakiejś krainie, gdzie dla mnie załadowali łosia?. Tam zwykle zaopatrują mnie w ryby., mięso z dzika, sarna.
- Z powodu wypadków drogowych spóźniliśmy się na mecz?
- Nigdy. Jeśli maszyna się zepsuje, zostawiasz go na najbliższej stacji. Następnie lecisz samolotem lub wypożyczasz samochód - kiedyś dobrze się bawiłem jeżdżąc Ładą Kaliną, bo nie było innych możliwości.
– Często wypowiadałeś się skandalicznie, regularnie otrzymywał czerwone kartki podczas meczów. Z wiekiem stał się spokojniejszy?
– Rzeczywiście stałem się innym człowiekiem, kiedy zaczęłam dbać o dietę i schudłam 44 kg. Zdrowie mózgu zależy bezpośrednio od odżywiania. Teraz patrzę na kilku kolegów, na sędziach, na graczy – i jest mi ich żal. Musimy o siebie zadbać. Ale ludziom brakuje zrozumienia, jeszcze częściej - siła woli. Jeśli nie masz odpowiedniego pożywienia, nie będziesz mieć odpowiedniego ciała, nie będziesz miał zdrowia. Ale zdrowia nie będzie, nie będzie pracy, bez odpoczynku - nic.
– Co skłoniło Cię do nagłej zmiany stylu życia?? Był jakiś sygnał z ciała?
– W 2015 roku weszłam na wagę w Nieftiekamsku – 124 kg. Matka mówi: „Rafael, ty teraz 53 rok. Ojciec zmarł w tym wieku. Co zrobię, jeśli ty też odejdziesz?» Obiecał, że zajmę się sobą. Zaczęliśmy wspólnie pracować nad zdrowiem. Ważyła się 75 kg, stał się 50 kg, całkowicie zrezygnował z mięsa. Wszystkie te podróże samochodowe były dla mnie ważne z innego powodu – przywiozłem jej zapasy szlachetnych ryb, wysokiej jakości ryż, makaron. Żyła do 90 roku. Mówiła, to dzięki mnie. Zacząłem sam gotować 54 rok. Stopniowo schudłam do 80 kg. Biorąc pod uwagę mój wzrost, optymalna waga dla mnie jest gdzieś 85-86 kg.
– Ile osób jest zapisanych do Twojego biuletynu WhatsApp?, gdzie dzielicie się naczyniami?
- Ponad sto. Tam są gubernatorzy, generalicja, trenerzy, sportowcy. Dlaczego to robię?? Nikt nie jest w stanie mi odpowiedzieć na to pytanie. Ten newsletter jest moją motywacją. Wstawaj 6 rano i przygotować pyszne śniadanie, żeby ludzie to oglądali i chcieli to powtarzać. Gotowanie, prawda, W zasadzie moja osoba o podobnych poglądach iw wielu kwestiach nasza gwiazda przewodnia Olga Pereverzeva, o którym można napisać osobną powieść. Jest certyfikowanym szefem kuchni słynnej francuskiej akademii kulinarnej LeCordonBleu., wyjechał do Paryża na studia, nie znając francuskiego, możesz sobie wyobrazić?? To samo z jogą – pewnego razu w Indiach poszłam z ulicy do szkoły jogi, i wyjechał tam jako instruktor.
Ona jest talentem, które nie są już dostępne w Rosji. Główny restaurator Surguta Alexey Shamin przychodzi do nas i podziwia. Ona sama nie je mięsa, ale gotuje magicznie. Czy, myśli każda kobieta, że jest magikiem, ale właściwie to nie tak. Wszyscy znamy te litery, ale Puszkin jest sam, wszyscy znamy nuty, ale Beethoven jest sam. Gotowanie to taki dar. Dlatego we Francji szefowie kuchni w restauracjach to istoty niebiańskie.
Oto najnowszy przykład. 3 W listopadzie były urodziny mojego ojca, postanowiłem ugotować zająca, włóż go 7 rankiem. Tęskniłem przez pięć godzin, następnie ustawialiśmy na kolejne 15–20 minut. Która restauracja ugotuje dla Ciebie zająca? 5 godzin? Wszystkie te nowoczesne, modne restauracje to show-biznes. I wiemy, że show-biznes to ścieżka dźwiękowa.
Teraz przychodzisz do zakładu, otwórz menu, i wszystko tam jest! Cała książka. Jak to możliwe?? jasny, że karmią Cię półproduktami. A jedzenie musi być świeże, od noża. W Paryżu restauracje wyróżnione gwiazdką Michelin mieszczą od 10 do 15 osób. Brak menu do wyboru, i za to, więc wiesz, co jest dzisiaj podawane. Obecny catering to dla mnie porażka, wszystko, to, co sprzedają w sklepach wielobranżowych, to katastrofa. Jedna chemia. Tymczasem jedzenie jest najwyższą ludzką przyjemnością.
„Nasze ciało jest najdoskonalsze, co ma natura. Należy je cenić”
- Rozumiesz, że produkty premium są bardzo drogie i nie każdego stać na ich zakup.
– Zdrowie jest o wiele cenniejsze. Kto mówi, co jest drogie lub mówi, że nie ma czasu na właściwe odżywianie, on po prostu szuka wymówek. Dlaczego potrzebujesz jesiotra lub nelmy? dobrze, tutaj masz Wołgę. Co, nie ma sandacza ani karpia? Najważniejsze, że ryba jest świeża. Nie można go kupić na targu ani w sklepie.. Tylko u rybaka. W sklepie jest napompowana chemikaliami, być cięższy. Wkładasz go do wody - również się obraca. To samo robią z mięsem.. Musimy obyć się bez pośredników handlowych, Kupuję tylko od rybaków.
Otwórzmy którykolwiek z moich filmów. Co tu jest?? Kapusta kiszona i duszona, omlet z nadzieniem parmezanowym, stroganinę, szpinak, sałatka. Wszystko to jest dostępne, wszystko rośnie na ziemi. Parmezan, jest jasne, przywieźli mi to z Włoch. Nie psuje się przez trzy lata. Podstawą każdego posiłku jest sos.. Francuzi mówią: napełnij trociny sosem, a trociny stają się pożywieniem. W tym roku żona Żeńki Grebennikowa przyniosła mi papryczki espelette, jest uprawiana w południowo-zachodniej Francji. Zapytałem przez Elenę Czernyszową, Żona Maxima Kosmina. Przywiózł do Sosnowego Boru, stamtąd Władimir Szyszkin pojechał do Surgut. Mam wielu przyjaciół w Europie, którzy wysyłają różne produkty, których nie mamy.
- Okazuje się, karmisz cały zespół?
– Obiadami dla całej drużyny karmimy tylko w dniu meczu. Zawsze karmienie jest nierealne, nie ma do tego rąk. Ale wszyscy gracze zespołowi przechodzą przez nasze śniadania i lunche. Ktoś się w to angażuje i sam zostaje profesorem. Człowiek musi jeść mądrze 365 dni w roku. Jeśli kogoś nakarmię 300 dni, i 65 dni będzie jadł wszystko, to nie będzie miało żadnego sensu.
Byli gracze zespołu czasami wysyłają mi zdjęcia, czym karmią się w innych klubach. Mówię: – A ty jesz to gówno?». A on mi odpowiedział: „Tałgatych, co powinienem zrobić?». Gotuj sam! Człowiek powinien jeść maksymalnie dwa razy dziennie. Od czasu do czasu idź na jednorazowy posiłek. Na 70 procent żywności powinna być zasadowa, z 30 procent – kwaśny. Ale u nas jest odwrotnie. Dziwne mięso, dziwne mleko, dziwne jajka. W naszych sklepach wodę dostaniesz co najwyżej w szkle. Tak, i tam go nie ma – wszędzie jest plastik.
Nasze ciało jest najdoskonalsze, co ma natura, trzeba je cenić. Powiedzmy, Jeździsz mercedesem?, kończy się paliwo. W pobliżu nie ma normalnej stacji benzynowej, tankujesz wątpliwą benzynę na przypadkowej stacji. Wskocz – i sprawdź, zapala się. Żelazo – nawet wtedy narzeka! Kontrola naszego organizmu nie pojawia się od razu. Ale wtedy będziesz miał brzuch, na początek coś ci wyskoczy na twarz. Więc masz 40 lat będzie cierpieć na przewlekłe zapalenie trzustki, potem dna moczanowa i tak dalej. Przychodzimy na ten świat sami, i wychodzimy sami, nie trzeba na nikogo liczyć, ale po prostu uważaj na siebie.
Dlaczego nie dożyjemy emerytury?? Ponieważ nie mamy kultury jedzenia. A nasza spieniężona medycyna zajmuje się tylko dochodzeniem - zabierają nas i prowadzą pod wieko trumny.
– Czasami patrzysz na ludzi, którzy nie odmawiają sobie niczego jeśli chodzi o jedzenie, - i wyglądają świetnie.
– Nikt nie anulował genetyki. Wszyscy jesteśmy w pewnym stopniu zakładnikami naszych genów.. Jednak poleganie wyłącznie na nich jest błędem.. Nie uwierzę, że bez aktywnych ćwiczeń możesz jeść wszystko i nie przybierać na wadze. Musisz o siebie zadbać, kontrolować wagę. Ten sam Max Kirillov nie musi ważyć 90 kg, i 85 kg - aby było przestronnie, jak Christenson, jak Uszakow, jak Khamuttskikh. Bo jutro będzie cię bolało kolano, pojutrze ramię, wtedy kręgi wyleją się do twoich majtek. Musisz być wojownikiem, popracuj nad sobą.
– Jak jesz w drodze??
– Kiedyś coś ze sobą nosiłem. Teraz albo radzę sobie z wodą, albo dotrę do miejsc, gdzie cię nakarmią, proste, ale z naturalnymi produktami.
– Czy pijesz alkohol??
- Mogę, Dlaczego nie? Kto przychodzi na nasze obiady, wie, że nie warto przychodzić z pustymi rękami. Zdecydowanie trzeba sprowadzić z ziemi coś prawdziwego – powiedzmy, marchewka lub inne warzywa. Albo butelkę dobrego francuskiego wina. Na koniec warto spisać swoje uczucia.
– W swoim klubie ćwiczysz także jogę.. Każdy powinien na to pójść?
- Nie, teraz patrzymy na to zupełnie inaczej. Gdybyśmy wcześniej byli gotowi zrobić cukierki z dowolnego materiału, ale teraz to już nie jest interesujące. Jeśli Olga i ja widzimy pragnienie danej osoby, jeśli zobaczymy, że to bratnia dusza, pomożemy mu, podciągniemy to, damy mu wskazówki poprzez jedzenie, poprzez jogę. Czasami wystarczy kogoś do tego popchnąć. Łatwo to zrobić - w Internecie jest wiele programów. Przede wszystkim człowiek musi mieć w głowie zrozumienie, musi być fanem. W ten sposób Maksym Michajłow, na przyk?ad. Do niego 36 roku, i pracuje codziennie, jak ostatni raz w życiu.
- Mówią, ty też biegasz.
- Do widzenia 10 Nie będę biegać km, Nie idę do domu. Przyjrzyjmy się aplikacji. wi?c, w tym roku średni dystans 8,5 km dziennie. To jest dokładnie bieganie, nie kroki. W 2023 średnio rok 4,9 Km. W tym miejscu zaczęła mnie mrowić kostka, musiał zrobić sobie przerwę. Chcę też zacząć pływać i ćwiczyć na siłowni - ramiona, podkręć nogi. Czy, w Kemerowie znajduje się pomnik górników Kuzbass na Czerwonej Górze. Cały czas chodzę tam pieszo. Już tradycja. Pamiętam, kiedy poszedłem tam po raz pierwszy, bardzo bolą mnie nogi, kręciło mi się w głowie, Czołgałem się prawie na czworakach.
„Walczyłem o odebranie Dineykina CSKA, groził, że zostanie Włochem”
– Urodziłeś się w Tatarstanie?
- Tak, w Menzelińsku. Ale tylko tam zostałem 19 dni, następnie rodzina przeniosła się do Nieftiekamska, co jest w Baszkortostanie. Mój ojciec był wielkim przywódcą, pracował też za granicą, i na zachodniej Syberii. Był kierownikiem wydziału wierceń. Wynagrodzenie jak Leonid Breżniew - 850 ruble. Przekonał mnie, żebym poszedł do Instytutu Nafty i Gazu Gubkina. Było pełno jego przyjaciół, Ja bym to zrobił bez problemu, mógł pójść w jego ślady i wejść do branży pieniężnej. Ale interesowałem się siatkówką. Grałem sam, ale z powodu problemów ze wzrokiem kariera nie układała się - nie było wtedy soczewek. Postanowiłem zostać trenerem i stworzyć własny zespół.
– Gdzie się uczyłeś??
– Wstąpiłem do Moskiewskiego Obwodowego Państwowego Instytutu Kultury Fizycznej (MOGIFK) w Małachowce. Wtedy była to Mekka siatkówki. Pracował tam kosmiczny duet Evgeniy Borisenko – Viktor Radin. Pierwszy był potężnym teoretykiem, drugi jest silnym praktykiem, trenował Dynamo z obwodu moskiewskiego. Mieszkaliśmy w cztery osoby w jednym pokoju, jednym z moich sąsiadów był Jarosław Antonow. Zaproponowano pozostanie na studiach, ale dzieci już się urodziły – w 1984 roku zdecydowałem się wrócić do Surgut, ale obiecał, że za kilka lat przyprowadzi swojego ucznia do Małachowki.
Zaniosłem to do Surguta 300 Czeskie siatkówki „Gala”. Biały, skóra - do dziś pamiętam ten zapach. Mama przysyłała mnie co miesiąc 100 rubli do końca życia, plus dali nam bony żywnościowe 4,90 ruble. Zjadłem za rubla, i odłóż resztę. Za zaoszczędzone pieniądze kupiłem piłki 18 ruble, odesłał ich do domu pociągiem ze stacji Kazańskiej. W Surgut rozdawałem je trenerom dziecięcym. Dowiedziałem się później, że część z nich została poddana rozliczeniu 25 rubli, a także udało się zebrać pieniądze od rodziców. Trenerzy dla dzieci tacy są: nie za gruby, Chciałbym żyć.
– Dotrzymałeś słowa – przyprowadziłeś swoją uczennicę Małachowkę?
- Tak, w 1990 sprowadził Stanisława Dineikina. To mój ulubiony dzieciak z siatkówki, mój element obrazu. Opiekowałem się nim przez wiele lat. Dineykin studiował w Małachowce i grał w Dynamie Radin pod Moskwą. Następnie zespół upadł z powodu braku funduszy, i Staś przeniósł się do CSKA. Mieszkałem w akademiku w Moskiewskim Zakładzie Doświadczalnym z telewizorem, lustro, każdego ranka jechałem pociągiem. Nie stworzono dla niego żadnych warunków. To nie było dobre. Stamtąd go wywalczyli.
- W jakim sensie?
- Nie chcieli odpuścić, grozi dyskwalifikacją, szybko wyciągnął plik papierów. Ja i sam Staś zawsze mieliśmy ojcowską postawę, i on i jego rodzice świetnie się dogadywali. nalegałem, że musi udać się do Samotloru, kto mu wszystko da, żeby grał, wstać. Ponadto Niżniewartowsk jest blisko Surgutu - w sumie 200 Km. Musiałem zachować się agresywnie. Wpadliśmy na pomysł, że Dineykin fikcyjnie poślubia Włocha, przyjmuje obywatelstwo włoskie, a za kilka lat po prostu pokona Rosję. Nazywali mnie chuliganem i rabusiem – w tamtych latach byłem naprawdę bardzo emocjonalny. Ale osiągnęliśmy nasz cel – federacja stanęła po stronie gracza.
Prezydent Federacji Walentin Żukow został ojcem chrzestnym tego przejścia. W rezultacie Dineykin 1996 zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Rosji z Samotlorem i pojechał z reprezentacją Rosji na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie. Poszedł globalnie, a następnie udaliśmy się w bezpłatną podróż. mo?e, ani trochę nie zdał egzaminu sławy, ale, w og?le,, Miał udaną karierę - został medalistą olimpijskim, grał w czołowych włoskich klubach.
„Drużyna została dopuszczona do drugiej ligi dopiero po wezwaniu Łukoila”
– Mieliśmy nadzieję, że kiedyś zagra dla Surguta?
– Były takie myśli, ale udało mi się tylko utworzyć polecenie w 1996 nie przy pierwszej próbie. Próbowałem w 1991 i 1994 r, ale zawsze ktoś włożył szprychę w koła, i nie miałem wystarczającego wsparcia. Federacja również była temu przeciwna, ponieważ w Surgucie istniała już jedna drużyna - „Torum” Aleksandra Kartuzowa, który grał w pierwszej lidze A.
19 kwiecie? 1996 roku otrzymałem zgodę dyrektora instalacji stabilizacji kondensatu Surgut (GBR) Khamit Nurmukhametovich Yasaveev do stworzenia zespołu roboczego Gazovik w oparciu o swoich uczniów. Usłyszał kwotę, dał dobrze, uwierzył we mnie. Wypisał też pieniądze na moje wyjazdy do Rotterdamu i Atlanty – żebym mógł to zobaczyć osobiście., jak uczeń Dineykina gra w ostatniej rundzie Ligi Światowej i na Igrzyskach Olimpijskich. W Rotterdamie zajęli trzecie miejsce, ale Staś został uznany za najlepszego napastnika.
Kartkę papieru napisał Aleksiej Berezin z Samotloru, że mu to nie przeszkadza i to jest wspaniałe, że będzie inny zespół. Wsparcie udzielił także prezes regionalnej federacji siatkówki Michaił Bekker. Plus papier od Gazpromu. Przyjeżdżam z tym wszystkim do Moskwy, ale wiceszef VFW Jurij Furajew kategorycznie „nie” mówi. mo?e, historia z Dineykinem też odniosła skutek – naprawdę im wtedy działałam na nerwy. Później Furaev i ja zostaliśmy wielkimi przyjaciółmi, i w tamtym momencie nie wpuścił mnie do drugiej ligi.
- Dlaczego?
– Wspierane przez „Torum”. Co mi Kartuzow powiedział?, że nie jesteś przeciwny innej drużynie występującej w Surgut. ja, naiwny, wierzył, i wtedy się okazało, przeciw czemu jeszcze jest. Po kolejnej odmowie ze strony federacji udałem się na pocztę na ul. Twerską. Dzwonię do Kartuza do domu - i nie uwierzysz - wchodzę w jego rozmowę z Furaevem i mimowolnie go podsłuchuję. – mówi Kartuz: „Pietrowicz, Błagam cię, Zapraszamy, nie wpuszczajcie tego Tatara!». Furajew do niego: „Sasza, я делаю всё возможное и невозможное. Я тебе обещаю, его не будет». Клянусь, так и было.
– Что делали дальше?
– Я же говорил, что у меня отец был заслуженным нефтяником. В своё время и работал, и водку выпивал с Леонидом Ивановичем Филимоновым, который потом стал первым министром нефтяной и газовой промышленности СССР. czy on jest, przy okazji, создал «Самотлор». Когда отец умер, в 1989-м моя мама обратилась в министерство, и заместитель Филимонова Вагит Юсупович Алекперов волевым решением отписал вдове 469-й УАЗ. przy okazji, крутая машина в те времена, как Land Cruiser сейчас. Алекперов с отцом тоже были знакомы. Отец были начальником управления буровых работ, а Алекперов как главный инженер нефтегазодобывающего управления принимал скважины.
Więc tu, я звоню маме: «Остался телефон помощника Алекперова?». Остался. Дозваниваюсь в «Лукойл», представляюсь, рассказываю всю историю. Они говорят: «Не переживайте, всё решим, всё будет нормально». Снова приезжаю в федерацию, там как раз Владимир Паткин вернулся из Японии, он тогда был генеральным секретарём ВФВ. Вызвал всех к себе: «Мне целый день названивают из «Лукойла», почему не допускаете команду?». Все документы есть, команда есть, спонсор есть, территория под арену есть. Я им говорю: «В волейболе у нас «Газпрома» ещё нет. Хотите, чтобы он поддерживал другие виды спорта?».
- Okazuje się, что это вы привели «Газпром» в волейбол?
- Okazuje się, если так посмотреть. (Śmiech) W rzeczywisto?ci, параллельно с нами развивался проект «Факела» в Новом Уренгое, они зашли в суперлигу чуть позже. Ну и большой «Газпром», oczywi?cie, сам себе голова. Вложились в Казань – получили мощнейшую отдачу. Сейчас питерский «Зенит» – совсем другой уровень по сравнению с нами. Мы тут, внизу, на региональном уровне. Но формально я был одним из первых, кто связал «Газпром» с волейболом.
В итоге нас допустили во вторую лигу, а домашний тур мы провели в Москве. Начали играть чисто рабочей командой. Кобзарь-старший у меня был единственным освобожденным спортсменом. Остальные работали на заводе по стабилизации конденсата у Ясавеева – кто слесарем, кто охранником, кто оператором. За шесть лет прошли три лиги и в 2002 году вышли в суперлигу.
«Здоровья у Вербова всегда было немного, но голова светлая – профессор»
– Давайте соберём символическую сборную «Газпром-Югры» всех времён. 14 игроков – первый и второй составы.
– Первый связующий однозначно Ярослав Василенко. Все были в шоке, когда он в 2001 году из состава бронзового призёра чемпионата России «Искры» перешёл в Сургут. С ним мы вышли в суперлигу. Василенко в своё время был большим игроком, надёжным, настоящим товарищем. Мы до сих пор дружим.
Диагональный – Константин Бакун. После двух сезонов у нас он поехал на Олимпиаду. Это человек, который мог решать. В некоторых матчах просил Сергея Антипкина всё отдавать ему. Бакун за счёт своей физической мощи просто руки выносил блокирующим. Раз вспомнили блокирующих, то в центр сетки ставим Александра Гуцалюка и Петю Крсмановича.
przy okazji, Крсманович – единственный человек, которого Ольга завернула с йоги. Сказала: «Я тебе не нужна, у тебя всё в порядке, к тебе вопросов нет». У него хорошее тело. Когда к нам приходил, стоил 70 Tysiąc euro, а на выходе – 210. От нас уехал в Италию. Потом его в Россию вернул «Кузбасс». Вербов мне звонил, советовался. Mówię: «С Кобзарем у них будет фантастика». W zasadzie,, tak się stało, Игорь ему отлично швырял. Потом Петар по семейным обстоятельствам уехал в Сербию, а через год вернулся к нам.
– Гуцалюк тоже после Сургута пошёл на повышение.
– Его мне рекомендовал взять Миша Поздняков. Я говорю – условный рубль в месяц. Переиграешь Проскурню – умножаем на три. Два мужика договорились, пожали руки. Для меня это важнее любых документов. Он начал без контракта. В итоге встал в состав – получил 3 рубля. Дальше пошёл на взлет.
– Кто составит пару основных доигровщиков в вашей команде мечты?
– Алексей Родичев и Тодор Алексиев. С ними показывали лучшие результаты, держались в топе. Родичев – наш ребёнок, которого мы взяли в 2009 году и вырастили до уровня игрока сборной России. Он очень долго играл у нас, потом уходил в Новосибирск, сейчас снова с нами.
– Вернёмся к символической сборной. Кто либеро?
– Сложный выбор. У нас всегда была сильная линейка либеро: Alex Verbov, Theodore Salparov, Aleksander Janutow, Roman Martyniuk, Evgeny Andreev. Янутов – уникальный мужик. Начинал как доигровщик, был капитаном молодёжной сборной, потом ушёл в либеро. Ему не повезло, что одновременно появился Вербов и не пустил его в национальную сборную. В моей команде Вербов тоже будет первым либеро, а Янутов – вторым. Алексей приехал к нам после Олимпиады-2004, потому что в «Белогорье» был ещё Пабло Меана. Здоровья у него всегда было немного, но голова светлая – профессор.
«Кобзарь – воин, я в нём не сомневался»
– Кто во второй сборной?
– Здесь, oczywi?cie, Igor Kobzar. Он сыграл на двух Олимпиадах, всем всё доказал. В Казани переиграл всех, кроме Лорана Алекно. Я в нём никогда не сомневался. Он – воин, танк, упертый парень. Из-за этого страдал в молодёжной сборной. Шляпников ему говорит куда пасовать – Кобзарь делает всё наоборот. В итоге они проигрывают и его отцепляют навсегда. Потом Шляпников выступает перед тренерами, Алекно его спрашивает: «А где все ваши чемпионы мира в суперлиге?». Один Плужников в квадрате стоит в 12-й команде. А у «Газпром-Югры» в это время пасует Кобзарь, но он не чемпион мира.
– Но расстались вы со скандалом.
- W 2012 году мы в плей-офф выбили «Белогорье», а в четвертьфинале проиграли Казани. После этого «Зенит» при действующем контракте соблазнил Кобзаря большими деньгами. Отец Игоря и на тот момент мой помощник Андрей Кобзарь настаивал на переходе. А я не хотел продавать его, видел важным игроком для клуба. Общего языка в этой ситуации мы не нашли, и я отправил Кобзарей в нашу молодёжную команду. Потом наш президент Важенин убедил не мучить мальчишку – мы отдали его в аренду в «Белогорье», а потом в Казань.
– Кто в диагонали во втором составе?
– Роберт Прыгель. Один из первых наших легионеров. Прыгель – сильный игрок и порядочный человек. Поэтому четыре годы у нас провёл. Вместе с Олегом Согриным одной подачей решали судьбы матчей. У Согрина был силовой планер, который сейчас пытается делать молодёжь.
– Идём дальше.
– Доигровщики второй команды – Антон Семышев и Игорь Шулепов. Центры – Теодор Тодоров и Максим Проскурня. С Проскурней у нас произошла невероятная история.
– Не томите.
– В общем, заканчивается сезон. У нас перед Проскурней долг 450 tysiąc rubli. Сегодня он в офисе, а завтра в 4 утра самолёт. А он одессит. Mówię: «Макс, mo?e, в деберц сыграем?». Он такой: «Вы мне итак 450 торчите». Убедил. og?lnie rzecz bior?c, играем и постепенно выходим на то, что никто никому уже ничего не должен. Предлагаю Максиму последнюю раздачу на 450 tysiąc. Говорю: «Как педагог и старший товарищ, я не смогу жить, если не позволю тебе отыграться». Он такой: «Раф, да ну тебя ***». (Śmiech) Ушёл, нахулиганил в съемной квартире, пришлось потом ремонт делать. Но эта история аукнулась мне через много лет.
– Каким образом?
– В общем, в 2018-м «Белогорье» захотело Семышева. Но денег у них не было. Начали мяться – пускай приедет на просмотр, мы на него поглядим. Что на него глядеть? Лучший молодой доигровщик страны! Начали торговаться. 15 млн – и забирайте. Тут мне прилетает смска, в которой меня кроют матом последними словами: такой-сякой, как тебя белый свет носит и всё в этом духе. Пробиваю номер телефона, а он подольский. My?l?, ничего себе близкие Семышева себя ведут. Он-то как раз из Подольска.
Звоню агенту Евгению Нирке: «Компенсация теперь не 15, i 17 milion. Ещё 2 млн – за испорченное настроение и моральный ущерб». Ну а дальше все знают, что было. Белгород ничего не заплатил. Через федерацию и сборную России оформили документы, якобы Семышев в клубе не проходил медосмотры. В результате схематоза просто даром забрали игрока с действующим контрактом.
Потом приезжаю как-то в Санкт-Петербург на Мемориал Платонова. Там Проскурня подходит: «Рафаэль Талгатович, мне нужно кое-что вам рассказать. Мне так стыдно перед вами. Я жил у друга в Подольске, мы напились, и я вас покрыл матом в смске. Вы же меня раздели тогда на 450 тысяч». Mówię: «Макс, ну ты балда! Я из-за тебя 15 млн рублей потерял!». Как его угораздило написать именно в момент переговоров по Семышеву – загадка.
– И часто вы так играете в карты на деньги?
– Нечасто, я больше люблю шахматы. Сильнее меня в шахматы вообще никто не играет в волейбольном мире. Я с любым готов играть на любых условиях 5-минутный блиц.
Коллаж на превью: Vladimir Chirkov, „For Sport”; zdj?cie: Роман Кручинини, zenit-kazan.com
