DWA PLANY SAMMELVIUO I OTWARCIA KOBZARU
Pod koniec regularnej części Ligi Narodów główna cecha drużyny Tuomasa Sammelvuo stała się oczywista – tutaj wszystko idzie zgodnie z planem. Co więcej, istnieją dwa plany jednocześnie, i są zsynchronizowane: po pierwsze - pod względem produkcji punktów, po drugie – poprzez rotację składów.
i, „szczytowe” momenty obrotowe, kiedy przywódcy zniknęli ze strony, cudownie zbiegło się z meczami z Iranem i Brazylią, porażka, która w przeciwnym razie mogłaby być znacznie bardziej bolesna, a zwycięstwo jest zbyt „drogie”. Przeżyłem część oszołomienia w pierwszy weekend w Nowym Sadzie (Po co przyjechał Podleśnych?, kiedy Woronkow zadebiutuje??), dając niezbędny wynik u siebie ze wszystkich punktów widzenia w Ufie, następnie pacjent i trener liczenia włączyli aparat rotacyjny z pełną mocą.
Trzecie miejsce w tabeli to bardzo dobry wynik, bior?c pod uwag?, ?e, tak samo jak Brazylia, a Iran grał z najsilniejszymi składami. Staliśmy się wśród nich najlepsi, który wykorzystuje Ligę Narodów do oglądania nowej krwi i ćwiczenia nowych kombinacji. Czyli tych,, który pracuje na najbliższą przyszłość.
jednak, Tuomas nie lubi patrzeć w taką przyszłość, zawsze podkreślam, że dla niego jest tylko najbliższy turniej lub mecz. Przed nami jeszcze ostatnie duże „szkolenie” w Chicago., Rywale grupowi: Francja i USA. przypuszczalnie, że będą to nieco inne zespoły, niż te, to byli nasi przeciwnicy na etapie wstępnym. Mamy zysk, w rzeczywisto?ci, jeden – Maksym Michajłow, co stworzy przyjemny problem z wyborem przekątnej, plus powrót odświeżony Poletaev, Plotki i Wołkow. Chociaż Dmitry Musersky jest w aplikacji, raczej nie pojedzie do USA, obiecują doprowadzić go do stanu gry przed selekcją olimpijską.
W innych liniach wzmocnienie jest albo niemożliwe, lub niepotrzebne. Nawet prawdopodobne pojawienie się Siergieja Grankina jest wątpliwą opcją, i wcale nie jest to kwestia umiejętności doświadczonego rozgrywającego, nie ma co do tego wątpliwości. Tyle, że Dmitry Kovalev wygląda na preferowanego do blokowania lub serwowania zmian, jest także całkiem zdolny do rozwiązywania problemów taktycznych. Najważniejsze jest to, że Igor Kobzar tak pewnie podchodzi do gry, że usunięcie jego wpisu ze strony jest po prostu niebezpieczne. Jeśli z Igorem wszystko w porządku, jego dublerem w Chicago, w rzeczywisto?ci, niepotrzebnie.
og?lnie rzecz bior?c, Kobzar zawsze taki był - pod względem charakteru. Uparty, uporczywy, bez poczucia samozachowawczości, Je?li chcesz. Zadebiutował w Superlidze w r 16 roku! Rafael Habibullin, dostrzegł potencjał młodych talentów, nie mniej uparcie trzymał chłopca na placu zabaw, czasami ze szkodą dla bieżących wyników, zrozumienie, że musi urosnąć i wypełnić brzuszki. W końcu szyszki zostały wypełnione, Igor w drodze przez mistrzostwa w Biełgorodzie pojechał do Kazania, gdzie uparcie (słowo kluczowe!) dręczony konkurencją ze strony Grbic, Maruf, Tonewty, Butko...
A potem przeniósł się do Kuzbass i pobił swój własny kompleks wiecznego drugiego miejsca w Zenicie. Pokonać, pokonując Kazań w finale mistrzostw kraju, w połączeniu z innym byłym graczem Zenita, Wiktor Poletajew. A, prawdopodobnie, nie było kompleksów, był uparty (!) chęć udowodnienia tego dokładnie, co Kobzar zawsze udowadniał na boisku – to ja tu rządzę. Jednocześnie z biegiem lat doszedł do lepszego zrozumienia siatkówki, jako sport zespołowy, jego rola, rozwinęło się myślenie o grach. Potrafi osiągnąć wynik, utrzymać dyscyplinę, ujawniaj każdego gracza jeden po drugim. Najważniejsze, że nigdy nie więdnie, a jego bezkompromisowość przynosi korzyści drużynie.
og?lnie rzecz bior?c, Dokonam ostrożnego zgadywania: ewentualnie, Reprezentacja Rosji zyskała potencjalnego lidera na kolejne lata. wszystko, co nie zabiło Kobzara, poprawiło się. Jest ich więcej, oczywi?cie, nad czym pracować, ale nasz zespół potrzebował rozgrywającego-lidera, jak powietrze. I ukazał się jej - to, mo?e, obecnie główne otwarcie Ligi Narodów.
